تاریخ ارسال : ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۰ ارسال دیدگاه
شعر گر نکوبی شیشه غم را به سنگ از فریدون مشیری
بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک
شاخههای شسته، باران خورده، پاک
آسمان آبی و ابر سپید
برگهای سبز بید
عطر نرگس، رقص باد
نغمه شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست
نرم نرمک میرسد اینک بهار
خوش به حال روزگار
خوش به حال چشمهها و دشتها
خوش به حال دانهها و سبزهها
خوش به حال غنچههای نیمهباز
خوش به حال دختر میخک که میخندد به ناز
خوش به حال جام لبریز از شراب
خوش به حال آفتاب
ای دل من گرچه در این روزگار
جامه رنگین نمیپوشی به کام
باده رنگین نمیبینی به جام
نقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت از آن می که میباید تهی است
ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
گر نکوبی شیشه غم را به سنگ
هفت رنگش میشود هفتاد رنگ

برچسب ها
- سعدی (25)
- اشعار سعدی (20)
- اشعار صائب تبریزی (10)
- اشعار سیمین بهبهانی (7)
- شعر سیمین بهبهانی (7)
- عشق (13)
- صائب تبریزی (10)
- شعر (10)
- سیمین بهبهانی (7)
- اشعار وحشی بافقی (10)
- شعر وحشی بافقی (8)
- مولانا (23)
- شعر شهریار (11)
- وحشی بافقی (13)
- عبید زاکانی (8)
- بیدل دهلوی (11)
- اشعار شهریار (10)
- شعر سعدی (16)
- شهریار (52)
- شعر صائب تبریزی (10)
دیدگاهها بسته شدهاند.