شعر و ادب

قایقی روشن

در ذهن، نبردی عظیم از احساسات جریان دارد،در دنیایی نامحدود و در عین حال محدود.من که بسترگاهم جاده‌های شفق بود،چون قایقی نورانی، سرمست و پاک،به دوردست‌های خیال می‌برد،به دریایی از تصور و تصویر. خورشید،عریان‌ترین شعله هستی،در عمق آینه می‌رقصید،با نوای بلند بادو ضربه‌های مداوم و خیس باران.اکنون بر فراز پله‌های دودو در فضای گیج‌کننده شرابی سرخ،گویی عمر منچون سایه‌ای بر حصار شب بیدار می‌شود. ای تو که اکنون قلبم رابا لحظه‌های پر تپشدر آستانه زمان بیدار می‌کنی،بگذار صدای بلندم را(آمیزه‌ای شگفت از خشم، یأس و عشق)در روشنایی سپیده‌دم قرنو...

بند ناف دنیا

دنیا چقدر سخت و نفس‌گیره یه تورنُمنت که آخرش مرگه در دادگاهِ مبهمِ تقدیر پاییزِ عمرم ریزشِ برگه درگیرِ بندِ نافِ دنیاییم با پیچ و تابش تار می‌بافه هر حلقه از این بندِ پُر آشوب بر دیده ها دیوار می‌بافه سرگرمِ بازی‌هایِ بی‌معنا شد غفلتِ ما، بندِ نا جوری دل بستنا هر جا که بیشتر شد تشکیل میشه حلقه‌یِ کوری دیگه نمیشه دل به چیزی بست بندی که جانِ بی نهایت بود انگار نقشِش رو عوض کرده این بار زنجیر اسارت بود دل رو به دستِ وعده‌ها دادیم دنیا...

رباعیات دلنشین

رباعی 🌻 ای عشق، مرا دوباره عاشق بنویس!با آینه ی درد، موافق بنویس ای عشق، برای من، اگر فرصت شداز داغ نگفته ی شقایق بنویس! ای مثلِ یک آهِ خسته؛ در چشمانم!بی تو چه غمی نشسته در چشمانم می شد به سیاهیِ دلم پی ببریاز پنجره های بسته؛ در چشمانم گفتی نه چنین است و چنان؛ گفتم چشمگفتی که نه این است و نه آن؛ گفتم چشم گفتی به هوای دل من اوج بگیرمانند پَری در آسمان؛ …گفتم چشم! من منتظر آمدن پاییزممی بینی اگر مست و خیال سایت...

گهواره پر تلاطم

این جهان برایم گهواره‌ای پر تلاطم بود تجربیات تلخ و شیرین داشتم، اما همه چون رؤیا گذشت به خاطر دارم شهری را که در خواب دیدم، با مردمان بی‌شمار ولی خرید بک لینک دائمی در آنجا، انسانیت همچون طلا کمیاب بود

مجموعه‌ای از اشعار کوتاه

سلام و وقت بخیر در ادامه، چند شعر کوتاه از زانا کوردستانی را می‌خوانیم: (۱)کلاغ‌ها به مزرعه بازگشتنددر غروبی تیره و تار،بر سر و شانه‌های مترسک نشسته‌اندبی‌اعتنا به فریاد اعتراض‌آمیز کشاورز.آنها مجله علمی آموزشی به مترسک‌ها خو گرفته‌اندبه سروصدای کشاورز و همسرش،به پاییزهای بی‌حاصلو زمستان‌های بی‌پایان.اکنون سال‌هاستکلاغ‌ها به حکمرانی بر مزرعه عادت کرده‌اند… شب‌ها گرازها گله گلهبه مزارع هجوم می‌آورندمردان و زنانبر طشت‌ها می‌کوبند.آنها به این صداها عادت دارندگرازها به تفنگ ساچمه‌زنی خو گرفته‌اندو به محصولات لذیذ مزارع نیز. ما از سر ناچاریبه هیاهوی کلاغ‌هابه غارتگری گرازهاعادت کرده‌ایمعادت داریم....

ماجرای حسین

عرش الهی در غم حسین (ع) ماتم‌زده است و زمین در عزای او اشک می‌ریزد. قلب زمین از ندای «هل من ناصر ینصرنی» او شکست و آسمان وفایی بهتر از وفای او به خود ندیده است. سرش جدا شد و بر نیزه‌ها لبش به سخن گشود؛ یقین دارم که دعای او به ما خواهد رسید. هیچ چشمی توان نگه‌داشتن اشک ندارد، برای عاشقی که دلش در رثای حسین (ع) جا مانده است. زمان و تمام هستی عزادارند؛ حتی خداوند بر سر بی‌جسم و جان حسین (ع) گریست. دستانم برای...