پناه

سلام به تو ای مهربان چه می کنی در گردش ایام و گذشت زمان ؟
روزهایت چقدر روشن یا چقدر تاریک است؟ اگرچه مرز بین نور و تاریکی باریک است. زندگانی ما که نبردی است مداوم میان خوبی و بدی ،سیاهی و روشنی .
آن زمان که سردی ایام قلب نازک تو را فشار می دهد،لحظه ای که می گویی کاش پایان می یافت این قدر درد و سیاهی دمی فکر کن به حضور دل انگیز امید و مهربانی که در سینه ات جاری است.
لحظه ای فکر کن که در تاریکی همیشه شمعی برای روشن کردن و گرم ماندن داری.
من اکنون میان تاریک ترین لحظه ها به تو فکر کردم به تو که حجم مهربانی ات امواج نور و گرما بوده است و هنگامی که تشنه و خسته در بیابان تردید و غم گام بر می داشتم مثل یک جرعه ی گوارای خنک آب به فریاد من رسیدی و نگاه پر از شوق مرا دیدی!
به لحظه های مقدس دعا به اسم پاک خدا پناه می برم و پناه می برم به یاد تو ،یاد عشقی پاک و نوری درخشان. هر روز به خداوندگارم خیلی فکر می کنم و به تو فکر می کنم ای جام زرین الماس نشان شاید به عشق خالق مان معنای مطلق زیبایی،کمال ،خوبی ، معرفت و عشق است و تو که مهر خالص و پاک منی طاقت می آورم و همین تمام بهانه ام برای ادامه دادن باشد.
آیینه ی بی نقص منی در عمق چشمان زلالت خودم را می بینم؛شادمانه ذوق می کنم،می خندم، می خوانم و تازه می شوم.
امشب که من به یاد تو پناه آوردم واژه به واژه کنار این عاشقانه سوختم و گریستم و بدان بک لینک قلب من نیز از دنیا می رنجد و می گرید. اما می داند هنوز خدایی هست هنوز امیدی هست هنوز تویی در جهانش نفس می کشد.
با عشق نیکتا