شوقيست غالب بر دلم ازنو، به دل جا کرده ای – وحشی بافقی

شوقيست غالب بر دلم ازنو، به دل جا کرده ای

                                                       جانم گرفته در ميان عشق هجوم آورده ای

                ای صيد کش صياد من تاب کمندت بازده

                                                       تا چند دست و پا زند صيد گلو افشرده ای

         ای عقل برچين این دکان از چار سوی عافيت

                                                  کامد به بد مستی برون رطل پيایی خورده ای

          چون معدن الماس شد از عمزهٔ تو سينه ام

                                                           رحمی که پهلو مینهد آنجا دل آزرده ای

            ای غير ،دل داری تو هم اما دلت را نور کو

                                                   در هر مزار افتاده است اینسان چراغ مرده ای

           گو مرغ آیی ره بتاب از ما سمندر مشربان

                                                    یعنی به آتش در شدن ناید ز هر افسرده ای

وحشی چه معنيها که تو کردی به این صورت عيان

                                                 تا ره به این معنی برد کو پی به معنی برده ای