معنی شعر داروگ از نیما یوشیج

متن شعر داروگ

خشک آمد کشتگاهِ^۱ من

در جوارِ^۲ کشتِ^۳ همسایه^۴.

گرچه می گویند: ₍₍می گِرْیند رویِ ساحلِ^۵ نزدیک

سوگواران^۶ در میانِ سوگواران.₎₎

قاصدِ^۷ روزانِ ابری، داروگ^۸! کی می رسد باران؟

بر بساطی^۹ که بساطی^۱۰ نیست

در درونِ کومۀ^۱۱ تاریکِ من که ذرّه ای با آن نشاطی نیست

و جدارِ^۱۲ دنده هایِ نِیْ^۱۳ به دیوارِ اتاقم دارد از خشکیش می ترکد^۱۴

– چون دلِ یاران که در هجرانِ^۱۵ یاران-

قاصدِ روزانِ ابری، داروگ! کی می رسد باران؟

معنی واژگان شعر داروگ

۱- کشتگاه: [ ک ِ ] محل کشت . محل زراعت . محل فلاحت . مزرعه

۲- جوار/javār/: همسایگی. جنب، قرب، کنار، نزدیکی، نزدیک

۳- کشت/kešt/: کشاورزی. زراعت

۴- همسایه/hamsāye/: مجاور، همجوار،

۵- ساحل:کناره ٔ دریا، کرانه ٔ دریا، کرانه، کران

۶- سوگواران/sugvārān/: مصیبت زده . صاحب ماتم را گویند چه سوگ به معنی ماتم و وار به معنی صاحب است

۷- قاصد/qāsed/: پیام آور. پیک

۸- دارْوَگ: درواقع دار+وگ که معنی قورباغه درختی میدهد و مازندرانی ها اعتقاد دارند هر گاه داروگ بخواند باران می بارد.

۹- بساطی/basāt/: خوان، سفره، مجلس

۱۰- بساطی/basāt/: اسباب، اثاث، متاع

۱۱- کومه/kume/:  [ م ِ ] ، خانه ای را گویند که از نی و علف سازند و گاهی پالیزبانان در آن نشسته و محافظت فالیز و زراعت کنند و گاهی صیادان در کمین صید نشینند. خرگاهی که از چوب و علف در صحرا سازند و پالیزبانان و مزارعان در آن نشینند و پالیز و زراعت خود را حفظ نمایند و صیادان نیز سازند و در آن نشسته بر صید کمین کنند و آن را کازه نیز گویند.

۱۲- جدار/jedār/: پوسته، قشر . دیواره، دیوار

۱۳- دنده های نی: نی انحنادار و قوس دار

۱۴- می تَرْکَد: می شکافد

۱۵- هجران/hejrān/: جدایی، دوری، فراق

معنی شعر داروگ

خشک آمد کشتگاهِ^۱ من

در جوارِ^۲ کشتِ^۳ همسایه^۴.

معنی شعر: زمینِ کار و زراعت من در کنار زراعت و کشاورزی همسایه خشک شد. (زراعت همسایه باعث خشکی زمین و زراعت من شد)

گرچه می گویند: ₍₍می گِرْیند رویِ ساحلِ^۵ نزدیک

سوگواران^۶ در میانِ سوگواران.₎₎

معنی شعر: همان طور که می گویند مردمان آنجا به سوگ و ماتم نشسته اند و در حال عزاداری اند.

قاصدِ^۷ روزانِ ابری، داروگ^۸! کی می رسد باران؟

معنی شعر: پیام آور روزهای بارانی، داروگ، پس کی تازگی و طراوت و آبادانی می آید؟

بر بساطی^۹ که بساطی^۱۰ نیست

معنی شعر: در خوان و سفره ای که هیچ توشه و طعامی نیست.

در درونِ کومۀ^۱۱ تاریکِ من که ذرّه ای با آن نشاطی نیست

معنی شعر: درون خانۀ تاریکِ من که هیچ شادی و نشاطی در آن وجود ندارد

و جدارِ^۱۲ دنده هایِ نِیْ^۱۳ به دیوارِ اتاقم دارد از خشکیش می ترکد^۱۴

– چون دلِ یاران که در هجرانِ^۱۵ یاران-

و پوستۀ چوب های نی که به صورتی قوسی و منحنی در دیوارۀ اتاقم دارد مانند دل یاران که از دوری و فراق و هجران یارانشان، در حال پاره پاره شدن است، از شدت تابش آفتاب و خشکی دارد شکافته و پاره می شود.

قاصدِ روزانِ ابری، داروگ! کی می رسد باران؟

معنی شعر: پیام آور روزهای بارانی، داروگ، پس کی تازگی و طراوت و آبادانی می آید؟