نيــما ! غـــم دل گو که غريبـانه بگرييم – شهریار

این شعر زیبا و احساسی که توسط استاد شهریار خطاب به

نیما یوشیج سروده شده است …

نيــما ! غـــم دل گو که غريبـانه بگرييم

 ســر پيش هم آريم و دو ديوانه بگرييم

 من از دل این غار و تو ازقله ی آن قاف

  از دل به هــم افتـیم و به جانانه بگرییم

دودي ست درين خانه كه كوريم زديدن

  چشـمي بكف آريم و باين خـانه بگرييم

آخر نه چــراغيــم كه خنــــديم به ایوان

   شمعــيم كه در گوشه ی ویرانه بگرييم

  من نيز چو تو شــاعر افســـانه خویشم

   بازآ به هم اي شــــاعر افســانه بگرييم

با وحشت ديوانه بخــــنديم و نهـــــاني

   در فاجعـــه ی حكمت فــــرزانه بگرييم

   با چشـــــم صـدف خيز كه بر گردن ايام

   خــرمهــره ببــــينيم و به دردانه بگـرييم

بلــبل كه نبــوديم بخـــوانيــم به گلــزار

   جغـدي شده شبـگير و به ويرانه بگرييم

   پـروانه نبــوديم در اين مشــــــعله باري

  شمـــعي شــده در ماتم پروانه بگرييم

  بيــگانه كند در غــم ما خنــــده ولي ما

  با چشـم خــودي در غم بيــگانه بگرييم

    بگــذار به هـذيان تو طفــــلانه بخــــندند

   ما هـم به تب طــفل طبيـــبانه بگـــرييم