چه شود گرم نوازی به عنایت خطابی – وحشی بافقی

چه شود گرم نوازی به عنایت خطابی

                                                        نه اگر برای لطفی به بهانهٔ عتابی

ته پای جان شکاری دل من به خون زند پر

                                                     چو کبوتری که افتد به تصرف عقابی

چو منش رکاب بوسم چه سبک عنان سواری

                                             چو به غير همعنان شد چو بلا گران رکابی

 همه خرقهٔ صلاحم شده خارخار و گل گل

                                                ز ميی که داغ آن می نرود به هيچ بابی

         بگذار درس دانش که نهایتی ندارد

                                             ز کتاب عشق وحشی بنویس یک دو بابی