رستنیها کم نیست – شهیار قنبری
رستنیها کم نیست…
من و تو کم بودیم،
خشک و پژمرده و تا روی زمین خم بودیم!
گفتنیها کم نیست…
من و تو کم گفتیم،
مثل هذیان دم مرگ
از آغاز چنین درهم و برهم گفتیم!
دیدنیها کم نیست…
من و تو کم دیدیم،
بیسبب از پاییز
جای میلاد اقاقیها را پرسیدیم!
چیدنیها کم نیست…
من و تو کم چیدیم،
وقت گل دادن عشق روی دار قالی
بیسبب حتی پرتاب گل سرخی را ترسیدیم!
خواندنیها کم نیست…
من و تو کم خواندیم،
من و تو سادهترین شکل سرودن را
در معبر باد
با دهانی بسته واماندیم!
من و تو کم بودیم…
من و تو اما در میدانها
اینک اندازهی ما میخوانیم!
ما به اندازهی ما میخوانیم!
ما به اندازهی ما میبینیم!
ما به اندازهی ما میچینیم!
ما به اندازهی ما میگوییم!
ما به اندازهی ما میروییم!
من و تو
کم نه، که باید شب بیرحم و گل مریم و
بیداری شبنم باشیم!
من و تو
خم نه و درهم نه و کم هم نه،
که میباید با هم باشیم!
من و تو حق داریم
در شب این جنبش، نبض آدم باشیم!
من و تو حق داریم
که به اندازهی ما هم شده، با هم باشیم!
گفتنیها کم نیست!
بازدید: 4653 بازدید
مطالب از سراسر وب
مطالب مشابه
برای شاعری که بی خبر رفت
برای شاعری که بی خبر رفت امروز متاسفانه خبری شنیدم که اشکم جاری کرد و روح و روانم را آزرد خبر فوت عزیز شاعری که حکم استادی را داشت و خصوصا...
خانه درتاریکی
خانه درتاریکی خانه درتاریکی هواپیماهای غولپیکر با فاصلهای کم از پشتبام خانهشان پرواز میکردند و هر بار، تمام سازهٔ لرزان را به رعشه میانداختند. آرمان روی تختخواب فلزی کهنه دراز کشیده...
پلکان هستی
پلکان هستی و چون تیغ گلی بیازاردت؛ حکم هشداری دارد از برای تعمیر مانیتور در تهران تو؛ چونان برخاستن ناگهانی از خوابی گران! می دانی که خار و تیغ را نیز...
پربازدیدترین مطالب
- هفته
- ماه
- کل
دیدگاهها بسته شدهاند.