ماجرای حسین

عرش الهی در غم حسین (ع) ماتم‌زده است و زمین در عزای او اشک می‌ریزد.

قلب زمین از ندای «هل من ناصر ینصرنی» او شکست و آسمان وفایی بهتر از وفای او به خود ندیده است.

سرش جدا شد و بر نیزه‌ها لبش به سخن گشود؛ یقین دارم که دعای او به ما خواهد رسید.

هیچ چشمی توان نگه‌داشتن اشک ندارد، برای عاشقی که دلش در رثای حسین (ع) جا مانده است.

زمان و تمام هستی عزادارند؛ حتی خداوند بر سر بی‌جسم و جان حسین (ع) گریست.

دستانم برای روز مبادا پر است، زیرا در دو جهان سخاوتی بهتر از سخاوت حسین (ع) نیست.

خوشا به حال کسی که دلش حسینی شد و نامه‌اش از کربلای حسین (ع) رسید.

همیشه نام #حسین بر زبان‌ها جاری است و ماجرای حسین (ع) بر دل جالبفا و جان‌ها نقش بسته است.

#رویا_احمدی(آلما)

۱۴۰۵/۴/۵