صبح بخیر

چشم بگشا تا سحر، پرده از تاریکی برگیرد و صبح، طرحی نو دراندازد.

شب، آرامش خواب را از ما ربوده بود، اما اکنون آفتابی تازه با تیغ باور طلوع کرده است.

غم‌ها را به خاکستر تبدیل نکن؛ بگذار خاک شعله‌ور شود و گلی سرخ برویاند.

چای دم‌کرده کنار پنجره این پیام را دارد: حیف است عمر انسان در ناز و تنبلی بگذرد.

سرنوشت، مسئول رنج‌های ما نیست؛ کوزه‌گر خالی است و باید خرید لایسنس نود ۳۲ همیار نود ۳۲ خودمان از ساغر منت بکشیم!

سایه‌ها از شکوه این لحظه به زانو درمی‌آیند، آنگاه که نسیم از گیسوانت بوی گل قمصر را به ارمغان می‌آورد.

پشت پلک‌های بسته، خورشیدی نمی‌روید؛ انسان باید بار هستی را خود به دوش کشد.

خنده‌ات، منشوری از صد رنگین‌کمان تازه است؛ پلی بساز تا شهر، بر بن‌بست غم، خنجر کشد.

روز، مشقی تازه پیش رویت گشوده است؛ زنده‌باد آن‌کس که خط بر نقطهٔ آخر کشد!

✍🏻 زهرا عبدی “دیبا ”
─━━━━⊱بانوی مازندران⊰━━━━─