بارش اشک‌های عاشقانه

ای که حضورت ساخت بنر تبلیغاتی در دلم غوغایی برپا کرده، تا کجا از من دور شده‌ای؟

رد پایت در هر سو نمایان است و دریای غم تو مرا در خود غرق کرده است.

جز خیال دیدنت، هیچ دستاوردی نداشته‌ام؛ هیچ و هیچ.

پشت ابری که پیوسته در گذر است، در قفسی تنگ اسیرم و از خود بی‌خبر.

چشمان اشک‌بار و ناچیز من، شیفته تماشای غزل‌های تو شده‌اند.

با چه زبانی می‌توانم این همه جنون و مشکلاتم را بیان کنم؟

شعر گفتن گناه نیست، کار بزرگی هم نیست؛ اما افسوس که عمری است به آن تمایل دارم.

از دور به دلتنگی‌ام توجه کن؛ ای دوست، به خانه‌ام بیا!

محال است که تیزی ابرویت قاتل من شود، این فقط خواب و خیال است!

از عمر بر باد رفته و روز و شب‌های ناتمامم غافلم.

آه! چه خوب می‌شود اگر شبی بیایی و به این دل سودازده‌ام سر بزنی.