باز این چه شورش است که در خلق عالم است – محتشم کاشانی
محتشم کاشانی
باز این چه شورش است که در خلق عالم است
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین
بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است
این صبح تیره باز دمید از کجا کزو
کار جهان و خلق جهان جمله در هم است
گویا طلوع می‌کند از مغرب آفتاب
کاشوب در تمامی ذرات عالم است
گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست
این رستخیز عام که نامش محرم است
در بارگاه قدس که جای ملال نیست
سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است
جن و ملک بر آدمیان نوحه می‌کنند
گویا عزای اشرف اولاد آدم است
بازدید: 1699 بازدید
مطالب از سراسر وب
مطالب مشابه
جایزه ملی غزل مدرن علی کریمی کلایه؛ برگزیدگان نخستین جشنواره مستقل شعر کرج معرفی شدند
یکی از خبرهای ادبی این هفته که در میان شاعران و دوستداران غزل بازتاب زیادی داشت، برگزاری آیین اختتامیه نخستین دوره جشنواره مستقل شعر کرج بود؛ جشنواره‌ای که با عنوان جایزه...
خوابِ بی‌هوشی
همان ایستگاه خلوت بود که به من گفتی: «آقا، ساعت چند است؟» و من دستپاچه جیب‌هایم را گشتم. ….. دو قطار از راه رسیدند؛ یکی سوی طلوع می‌رفت و تو را...
امیرالمومنین (ع)؛ مراد عاشقان
من رهگذری سرگردان در کوی شما هستم، ای مقصد و مراد دلدادگان، جانم فدای شما باد. ذره‌ای ناچیزم که شیفته خورشید وجود شما شده‌ام؛ دلم به آفتاب درخشان شما پناه آورده...دختری از جنس پاییز و باران
من از جنس سکوتی عمیق هستم، آنگاه که کلمات در قلبم جوانه می‌زنند. عاشق پنجره‌ام، همان پنجره‌ای که صبح را به خانه خسته روحم فرا می‌خواند. با یک فنجان خیال، قدم‌زنان...نه، این‌گونه آبرومندانه نیست!
چشمانت بی‌پروا دل را ویران می‌سازد،پس با لبخندت در این خرابه آتش مزن، نه! دست در دست غزل‌ها، با خاطرات می‌روی،همگام با بی‌وفایی، اما نه آبرومندانه! هر کاری می‌خواهی بکن، جز...پربازدیدترین مطالب
- هفته
- ماه
- کل
دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.