شعر یک شب آتش در نیستانی فتاد از مجذوب تبریزی
یک شب آتش در نیستانی فتاد
سوخت چون عشقی که بر جانی فتاد
شعله تا سرگرم کار خویش شد
هر نی‌ای شمع مزار خویش شد
نی به آتش گفت: کاین آشوب چیست؟
مر تو را زین سوختن مطلوب چیست؟
گفت آتش بی‌سبب نفروختم
دعوی بی‌معنی‌ات را سوختم
زانکه می‌گفتی نی ام با صد نمود
همچنان در بند خود بودی که بود
با چنین دعوی چرا ای کم عیار
برگ خود می ساختی هر نوبهار
مرد را دردی اگر باشد خوش است
درد بی‌دردی علاجش آتش است
این شعر اثر مجذوب تبریزی شاعر قرن یازدهم است
بازدید: 7298 بازدید
مطالب از سراسر وب
مطالب مشابه
خوابِ بی‌هوشی
همان ایستگاه خلوت بود که به من گفتی: «آقا، ساعت چند است؟» و من دستپاچه جیب‌هایم را گشتم. ….. دو قطار از راه رسیدند؛ یکی سوی طلوع می‌رفت و تو را...
امیرالمومنین (ع)؛ مراد عاشقان
من رهگذری سرگردان در کوی شما هستم، ای مقصد و مراد دلدادگان، جانم فدای شما باد. ذره‌ای ناچیزم که شیفته خورشید وجود شما شده‌ام؛ دلم به آفتاب درخشان شما پناه آورده...دختری از جنس پاییز و باران
من از جنس سکوتی عمیق هستم، آنگاه که کلمات در قلبم جوانه می‌زنند. عاشق پنجره‌ام، همان پنجره‌ای که صبح را به خانه خسته روحم فرا می‌خواند. با یک فنجان خیال، قدم‌زنان...نه، این‌گونه آبرومندانه نیست!
چشمانت بی‌پروا دل را ویران می‌سازد،پس با لبخندت در این خرابه آتش مزن، نه! دست در دست غزل‌ها، با خاطرات می‌روی،همگام با بی‌وفایی، اما نه آبرومندانه! هر کاری می‌خواهی بکن، جز...جدایی و دلتنگی
با وجود آنکه دشمن جانم شده‌ای، هنوز هم در قلب منی. ای باغ آرزوهایم که اکنون در برابر چشمانم قرار داری، ما دست رد به سینه بیگانگان می‌زنیم، اما تو هر...پربازدیدترین مطالب
- هفته
- ماه
- کل
دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.