نمیرم از این پس که من زنده‌ام – فردوسی

«تپش صفر و یک »

«تپش صفر و یک » شب ازنیمه گذشته و جهان در خوابی عمیق فرو رفته بود،امادر اتاق کوچک من، نبردی از جنس کلمات در جریان بود. تنها منبع نور، درخششِ سرد...

برای شاعری که بی خبر رفت

برای شاعری که بی خبر رفت امروز متاسفانه خبری شنیدم که اشکم جاری کرد و روح و روانم را آزرد خبر فوت عزیز شاعری که حکم استادی را داشت و خصوصا...

خانه درتاریکی

خانه درتاریکی خانه درتاریکی هواپیماهای غولپیکر با فاصله‌ای کم از پشت‌بام خانه‌شان پرواز می‌کردند و هر بار، تمام سازهٔ لرزان را به رعشه می‌انداختند. آرمان روی تختخواب فلزی کهنه دراز کشیده...

پلکان هستی

پلکان هستی و چون تیغ گلی بیازاردت؛ حکم هشداری دارد از برای تعمیر مانیتور در تهران تو؛ چونان برخاستن ناگهانی از خوابی گران! می دانی که خار و تیغ را نیز...

اسکله

اسکله کمی که دقت میکردی حتما می‌فهمیدی عباس چرا حوصله ی اسکله رو نداشت؛ آخه قایق شون سوراخ شده بود و اونا لنگ مونده بودن لایسنس نود۳۲ کی میخواست بره دریا...

یلدا

یلدا یادباد شبهایی که کرسی، مرکز دنیای کودکی مان بود و دورِ آن، درازای آخرین شب پاییز را گیسوانی برفی و ریشی سفید روشن می کرد. حلقه های زنجیر ثروت انسانی...